Dag 24: Tweede bezoek

Nou, gelukkig reden de treinen vannacht niet. Maar vanochtend begon het weer. Ik was toen al een paar uur wakker, dus het was niet zo heel erg. Vanmorgen stond onze auto helemaal alleen op de parkeerplaats. Of er nog andere mensen waren in dit hotel is ons onduidelijk...

Vandaag ben ik alleen naar de gevangenis gereden. Het is maar 6 km, dus een ritje van niks.
Een lange dag samen. De bezoekuren zijn van 08:30 tot 19:00 uur en we mochten de hele tijd blijven zitten. Dat is dus behoorlijk wat meer dan de zes uurtjes die we voorheen hadden in de vorige gevangenis. Alles is hier net wat gemoedelijker. Hij ging dan ook van een medium security naar een minimum security. Dus, dat mag dan ook wel.

Bij binnenkomst in de bezoekersruimte werd ik naar een vierkante tafel gedirigeerd, wat dan ook betekent dat je recht tegenover elkaar moet zitten. Daar ben ik niet blij mee. We hebben dat ooit al eens eerder gehad en hadden aan het eind van de bezoektijd allebei pijn in de nek van het voorover buigen. Dit is namelijk een grotere afstand dan wanneer je aan een rechthoekige tafel zit. En nu zou de bezoektijd zelfs langer zijn. Bruce kwam vlak na mij binnen en gebaarde al van 'huh?'... Ja, kan ik er wat aan doen? Doe jij er maar wat aan, dacht ik. En dat deed hij en kreeg het voor elkaar dat we toch aan een andere tafel konden zitten.

We hebben echt lekker over van alles en nog wat gekletst. Zelf mocht ik mijn horloge niet om houden, vanwege het feit dat het wel een smartwatch kan zijn, dus ik hield Bruce's horloge in de gaten voor de tijd. Op een gegeven moment zag ik dat het 13:00 uur was, oké.... Maar kort daarop meldde Bruce dat het horloge kuren had en stil stond en dat het in werkelijkheid al twee uur later was. Nou ja, zo snel als dat gegaan was. Voorheen was dat de tijd dat we bijna afscheid moesten nemen, nu kon ik gewoon nog een paar uurtjes blijven zitten. Leuk...!

Leuk is ook, dat ze in deze gevangenis foto's maken. Althans, dat wás zo, ze hebben het weer afgeschaft. Maar omdat Bruce een bezoeker heeft van overzee maken ze voor hem een uitzondering. De fotograaf komt 3 dagen een foto maken. Jammer genoeg werkt hij niet op zondag en maandag, anders hadden we er ook een samen met Johan kunnen hebben.

Verder weinig bijzonders gebeurd. Na zessen werd ik toch wel moe en we hebben drie kwartier voor tijd afscheid genomen.

Johan heeft de dag door kunnen brengen met wandelen, televisie kijken, internetten, telefoontjes plegen, uurtje slapen en lekker buiten op een bankje voor onze kamer zitten lezen. We zitten hier best heel vrij en daar er weinig andere gasten zijn had hij het uitzicht en de ruimte voor hem alleen...