donderdag 17 augustus 2017

Dag 25: Laatste bezoek



Tegen negen uur arriveer ik voor de laatste keer bij de gevangenis. Daarna zal het weer voor onbepaalde tijd afgelopen zijn. Voor de verandering zit Bruce al aan een tafel voordat ik er arriveer. Dat heb ik nog nooit mee gemaakt.
Er valt weinig nieuws te vertellen over het bezoek, die ongeveer hetzelfde verloopt als die van gisteren en eergisteren, maar ook als de eerste keer toen Johan er bij was. Alles gaat gewoon goed. Geen gekke toestanden en de bewakers zijn allemaal beleefd tot vriendelijk.
We hebben het over van alles en nog wat en spreken nog van allerlei dingen door. Er waren wat dingen die afgehandeld moesten worden buiten de bezoeken om. Helaas is het niet helemaal tot een afronding gekomen. Maar de aanzet is gegeven en hopelijk wordt het de komende dagen/weken afgerond.

Het laten maken van een foto laten we dit keer achterwege. Hij stelt voor zijn ticket bewaren tot het eind van het jaar. Dan kan hij mij een foto sturen om te laten zien dat hij 13 kilo is afgevallen... Nou, dat is hem geraden dan! :)

Hoewel er nog een uur bezoektijd te gaan is, voordat het gaat sluiten, gaan alle mensen om 18:00 uur al weg. Wij blijven als enige zitten. Twee bewakers zitten ons de hele tijd aan te staren, natuurlijk hopende dat wij ook vertrekken en dat ze zelf naar huis kunnen gaan. Wij voelen ons heel ongemakkelijk. We besluiten dat we het zelf ook maar hier bij gaan laten. Lastig, maar we zullen toch een keer moeten stoppen en we hebben toch al een lange dag achter de rug. Dus het is goed zo.
Een laatste omhelzing en dat was het dan. Afscheid voor onbepaalde tijd. Zal nooit wennen...




2 opmerkingen:

  1. Toch heel wat kunnen doorpraten... met goede vrienden neem je zoveel moeilijker afscheid, tja...
    Weet je Gera, Bruce krijgt deftig eten, terwijl George zoveel moet ontberen in zijn menu. Hij ijvert al zo lang voor een aanpassing, maar die komt er maar niet. En als ik er dan ben, laat hij horen wat hij mist, snap je? Nee, Gera, went nooit... :(

    BeantwoordenVerwijderen
  2. O, wat lijkt me dat vermoeiend, maar fijn dat je het weer gedaan hebt en dat je zo lang op bezoek mocht blijven. En voor Johan was het natuurlijk fijn om een paar daagjes rustig aan te kunnen doen en wat te wandelen. bedankt dat ik weer mocht meelezen.
    Groetjes, Ineke.

    BeantwoordenVerwijderen