Dag 17: Grand Canyon

Zo, dit was onze laatste dag in de parken vandaag... Morgen gaat het roer, ofwel het stuur om en doen we een paar dagen wat anders om af te kicken. De kicks op de Route 66, zeg maar...

Maar vandaag waren we dus nog in de Grand Canyon.Na wat tijd besteed te hebben aan zaken en administratie, wat toch beter gaat als je goed internet hebt en wat privacy (dus niet bij een ander in huis), stapten we tegen negen uur in de auto. We zitten in een hotel in de nederzetting Tusayan, zo'n 10 km ten zuiden van de Grand Canyon. Tusayan bestaat grotendeels eigenlijk alleen maar uit hotels, winkels en restaurants.  Zowel hier, als in het gebied bij de canyon is het ondanks de drukte toch geen toeristenkermis. Gewoon de nodige voorzieningen en druk is het...

Maar goed, we stapten dus in de auto en parkeerden bij het visitor center. Vandaar nemen we de oranje buslijn die naar een gedeelte gaat op oostrim, waar je met de auto niet mag komen, Yaki point. Het zijn van die hop-on hop-off bussen, dus dat is makkelijk. We nemen de volgende bus weer terug en lopen naar het punt bij het visitor center waar we gisteren geëindigd waren, Mather point. Vandaar lopen we 4 km langs de rim in de westelijke richting. Heel leuk om dat te doen. Het pad is geasfalteerd, er is wat schaduw en het loopt vlak langs de rim. Met de nodige stoppen zijn we er toch wel een uurtje of twee zoet mee, waar we bij Bright Angel Route Transfer eindigen.
Vandaar nemen we de rode buslijn die 11 km verder naar het westen gaat. Deze route is ook niet toegankelijk met de auto en dus met de bus gedaan worden. Lopen of fietsen kan trouwens ook.
We rijden met de bus naar het eindpunt, Hermits Rest. De bus is trouwens overvol. Vooral aan het begin- en eindpunt staan enorme rijen. Je moet soms 1 of 2 bussen laten gaan, voor je zelf aan de beurt bent. Het duurt allemaal lang en daar ben ik niet zo'n ster in, dat wachten. Ik stel voor om een deel terug te wandelen en de bus te nemen als we het genoeg vinden.
Echter, het is nu wel een stuk warmer en dat voelt eigenlijk direct al niet goed. Dus toch maar weer met de bus. We zijn onderweg een keer uitgestapt bij Mohave point; dat is ongeveer halverwege. Maar het is weer een hele toer om op de bus te komen. Ik ben er klaar mee. We stappen niet meer uit en gaan rechtstreeks naar het transferpunt waar we overstappen op de blauwe buslijn die ons rechtstreeks naar de parkeerplaats brengt. Het is half vijf als we bij ons hotel terug zijn.

We hebben de hele rim gezien, per auto, lopend en de bus. Het is mooi geweest. Meer dan dit, kan eigenlijk niet. Hoewel, er zijn nog mogelijkheden, per helicopter natuurlijk, maar daar beginnen we niet aan...