Dag 6: Zion

Vandaag een wandeldag gehad. Zion is eigenlijk een park om te wandelen. Gisteren zagen we het met de temperatuur die we hadden somber in. Maar dat viel alles mee. Zion is een canyon en er is begroeiing. Door de bomen maar ook door de hoge rotsen die aan weerskanten oprijzen is er dus best veel schaduw.

Met je eigen auto in Zion rijden is niet mogelijk. Je rijdt naar het visitors centrum en daar parkeer je je auto. Tenminste als je vroeg genoeg bent. Halverwege de ochtend is dat parkeerterrein vol. Dan ben je genoodzaakt om je auto in Springdale, de plaats ervoor ligt, te parkeren. Er rijden dan shuttlebussen vanuit die plaats naar de ingang van Zion. Vanaf de ingang van Zion rijden er dan weer andere shuttlebussen de scenic drive heen en weer. Dit is een doodlopende weg met 9 haltes langs de route. Je hopt on en off, zeg maar... Een ritje zonder afstappen naar de laatste halte duurt 45 minuten. Vanaf elke halte zijn er verschillende wandelingen te maken, korte en lange in verschillende gradaties.
Maar goed, wij zijn natuurlijk vroeg en parkeren onze auto bij het visitors centrum. Ik zie door al die verschillende beschrijvingen van wandelingen door de bomen het bos niet meer en wil een goed advies. Niet te moeilijke routes, vanwege mijn knie waar ik al een maandje of twee last van heb en niet te veel in de zon. Hij noemt een paar mogelijkheden op en de volgorde daarvan en we gaan op pad. Nou ja, eerst in de bus. We rijden helemaal naar halte 45 en stappen uit voor de Riverside walk. Deze is 3,5 km lang, heen en terug en is tevens het begin van een andere wandeling, de Narrows. Eigenlijk had ik aanvankelijk de Narrows willen doen; je loopt dan voor een groot deel door het water met keienbodem terwijl de kloof steeds nauwer en dieper wordt. Maar vanwege een enkel en voetblessure dit voorjaar, durf ik het echt niet aan. En nu met die knie erbij is het helemaal uit het programma geschrapt. Oké, Johan doet wel een stukje terwijl ik lekker op het droge zit te wachten.

Als we weer terug zijn op het vertrekpunt nemen we de bus en rijden we naar halte 7. Daar doen we de Weeping Rock Trail. Een kleine wandeling van 600 meter met een hoogteverschil van 30 meter. Op het eindpunt is een overhangende rots waar water vanaf sijpelt. Daaronder allerlei mooie planten.

Vervolgens nemen we de bus naar halte 5. Hier kun je de Emerald Pools lopen, de Lower, Middle en Upper trail. We nemen de Lower en de Middle, samen 3,2 km lang. Het eerste deel gaat geleidelijk omhoog, waarna je bij weer een soort van weeping rock en twee een kleine waterplassen uitkomt. Je kunt dan kiezen om terug te gaan of door te gaan naar de Middle. Die gaat 400 meter door maar je stijgt behoorlijk met 49 meter, middels door in de rotsen uitgehakken trappen. De begroeiing wordt minder en de zon begint behoorlijk te plagen. Eenmaal daar weer een waterplas. We zoeken een van de schaarse schaduwplekken op om bij te komen en zien er vanaf om nog hoger te gaan. Het is mooi geweest en lopen dezelfde weg terug.
Bij halte 5 is ook een hotel en een souvenirshop. We lopen wat rond en gaan daarna zoals zoveel anderen, uitgeput op het gras liggen onder een knots van een boom. Ik dommel zelfs nog even 10 minuten weg...

Dan is het weer tijd voor de bus en een laatste stop bij halte 4. Een heel klein wandelingetje van 100 meter stijl omhoog, waarbij we uitzicht hebben op 3 bergtoppen Court of the Patriarchs, genaamd naar de drie bijbelse stamvaders Abraham (2.101 meter), Isaac (2.081 meter) en Jacob (2.083 meter).

Het wordt stilaan tijd om terug te keren naar Hurricane waar we onze Airbnb hebben, een ritje van zo'n 45 minuten. Als we de auto parkeren komt de host net naar buiten en we raken in gesprek. Hij raadt ons voor morgen een andere route aan die langs een park komt die niet zo bekend is, maar wél heel mooi... Dus, tja... we gaan het overwegen!