Dag 1, vervolg: Uiteindelijk gearriveerd...

Het is midden in de nacht hier, maar zoals dat gewoonlijk bij mij gaat, de eerste nacht na onze aankomst slaap ik voor geen meter, hoe moe ook... Teveel adrenaline, te veel indrukken en prikkels. Heb 3 uurtjes gehad vannacht. Daar moet ik het maar even mee doen. Ik kan beter mijn tijd nu gaan besteden aan het schrijven van het verslag van gisteren, want daar was ik gisteravond veel te moe voor...

Uiteindelijk kwamen we gisteravond om 21:50 uur in het hotel aan. Veel later dan verwacht en gepland. Ik vertelde gisteren al over de rode sticker op Johan's boarding card. Het zou niet bij die ene keer blijven dat we uit de rij gepikt worden... Eigenlijk begon het al eerder, toen op Schiphol bij de security de bak met mijn handtasje uitgegooid werd. Bleken er teveel muntjes in mijn portemonnee te zitten. Ze kunnen daar niet doorheen kijken... Oh, oké...

Maar laat ik het nu op gaan pakken, daar waar ik gisteren gebleven was. Na het vraaggesprek door AA dus... We worden per bus van terminal 5 naar terminal 3 gebracht. Bij aankomst in terminal 3 komen we in een lange rij bij de Engelse security. Ook hier wordt er een bak met onze spullen uitgegooid. De plastic zakjes met vloeistoffen worden aan een drugstest onderworpen...

We hebben hierna een paar uurtjes de tijd om rustig bij te komen, lunchen en wat om ons heen te kijken. We gaan op tijd naar de gate om te boarden en terwijl we daar op de stoeltjes zitten te wachten, loopt een vrouw met een lijst langs de passagiers. Er staan namen op van mensen die er tussenuit gepikt moeten worden. En ja hoor, het is bingo. Johan staat erop. Hij moet zich met zijn handbagage vervoegen bij een balie. Ik hoef niet mee. Maar ik zeg dat dat moeilijk zal gaan, vanwege zijn gebrek aan Engels en bovendien is onze 2 stuks handbagage van ons samen. Alles zit door elkaar. Oké ik mag ook mee... Alles wordt miniem onderzocht met doekjes aan een stokje en dat werd weer onder een apparaat gelegd. Ik vind het vermakelijk. Waar zoeken ze naar? En waarom wij? Antwoorden daarop geven ze niet. Willen, mogen of kunnen ze niet. Ik zeg dat het hier wel border security lijkt, net als op televisie. "This IS border security ma'am", is het antwoord. Oh, oké... Ik vraag of hij soms op zoek is naar drugs. Nee, naar explosieven! Oh, haha... jaja... Lijken we op terroristen? "A terrorist has no face, ma'am,anybody can be one..." Oh, oké... Uiteindelijk worden we schoon verklaard en mogen we terug naar onze stoeltjes. Johan zit nog even beteuterd naar de foto op zijn paspoort te kijken... "Ja, ik heb eigenlijk ook wel een beetje een terroristengezicht op deze foto...".

De vlucht gaat supergesmeerd. Redelijk op tijd en we zullen eerder dan gepland in Los Angeles landen. Supernieuw vliegtuig met alles erop en eraan, goede verzorging ook.
Onze tijdwinst dreigt al snel in rook op te gaan. Na landing moeten we nog wel een half uur in het vliegtuig blijven want de bussen die ons vervoeren naar de terminal zijn er nog niet... Eenmaal daar aangekomen weer wachten in een lange rij. We gaan door de automatische paspoortcontrole. Dat gaat op zich ook supergesmeerd. In een kiosk meld je jezelf met je paspoort aan, beantwoord je wat vragen, je vingers worden gescand en een foto gemaakt. Dat is het dan. We weten al hoe het werkt, twee jaar geleden hadden we dit ook in Seattle. Er komen briefjes uit het apparaat en daarmee ga je langs een echte beambte. Op de mijne staat een kruis... Bij de beambte moet ik het opnieuw doen. Weer allebei op de foto en klaar!

Koffers ophalen! We wachten een klein half uurtje, maar daar komen ze. Eentje hebben we al van de band en de ander laat op zich wachten. De band blijf draaien en draaien... Steeds minder koffers, maar onze andere koffer zit er maar niet bij. Er staan trouwens meer mensen te wachten dan wat er naar verhouding aan koffers op de band ligt. Er klopt iets niet. Nog een stuk of 5 koffers, maar nog wel zo'n 60 mensen... En de band draait en er komt niets bij...En dan stopt de band! Huh? Ik ga direct op zoek naar iemand van AA en wat anderen doen dat ook... Paniek! De drie dames die we aanspreken kunnen ook niet direct duidelijkheid geven... Zijn de koffers hier of op een ander vliegveld? Er wordt druk heen en weer gebeld en geportofoond. Uiteindelijk komt het antwoord. De koffers staan bij elkaar op een truck op dit vliegveld, maar ze weten niet waar die truck is! Oh nou ja, gelukkig wel hier dus... Dan komt het bericht dat het nog een kwartiertje zal duren, maar de koffers komen er aan. En zo geschiedde. Pfff, wat een opluchting!

Uiteindelijk lopen we met alle bagage naar buiten, moeten natuurlijk langer dan gebruikelijk wachten op de Hertz-shuttle en komen uiteindelijk in het schemerdonker aan op de verhuurlocatie.
Onze naam staat niet aangegeven op het grote bord, dus we moeten naar binnen. Staat daar een rij van hier tot Tokyo. Ik kan het bijna niet geloven. Maar echt, er zit niets anders op dan maar aan te sluiten. Als we na ruim een half uur aan de beurt zijn, hebben ze voor ons een Kia Sportage of een Jeep Patriot. Nou ja zeg...precies dezelfde keus als twee jaar geleden. Die hoef ik beide niet! Met de Kia hadden we slechte ervaring en een Jeep schijnt behoorlijk stug te zijn. De medewerker biedt ons een Cadillac SUV aan voor een meerprijs van 20 dollar per dag. Ja daaaaag.... gaan we ook niet doen.
Na wat heen en weer gepraat, mogen we uiteindelijk kiezen uit een Hyundai Tucson of een Nissan Rogue. Ze schijnen net binnen te komen. Oh ja, zal wel... Maar we zijn verheugd. Johan zegt beide types niets, maar mij wel. Kan het verschil eigenlijk niet peilen als ik ze niet naast elkaar zie, maar gok op de Nissan. Het is inmiddels al helemaal donker geworden als we hem uiteindelijk op de parkeerplaats opzoeken. Een rode, een leuk ding en lekker ruim model. We zijn helemaal blij! Is niet gewassen en er zitten wat beschadigingen op, maar dat mag de pret niet drukken.

We rijden de eerste 27 km naar ons eerste hotel. Natuurlijk wijst Tomtom ons mondeling een andere weg dan wat hij direct daarna op het scherm laat zien en tja, te laat... we rijden verkeerd! Huppekee... kan er ook nog wel bij, 6 km extra....