Dag 3: Door Mojave naar Las Vegas

Een uurtje of twee geleden zijn we aangekomen bij ons hotel in Las Vegas. Lekker vroeg, want een deel van ons programma van vandaag is uitgevallen. Maar laat ik maar bij vanochtend beginnen.

Natuurlijk, hoe kan het ook anders, was ik al weer op tijd wakker. Heb ook vannacht wat zitten rondspoken, maar in totaal kan ik tevreden zijn met de zes uurtjes slaap die ik toch nog heb gehad. We gaan er dus wel op vooruit!

Na het ontbijt op onze kamer van zelf meegebrachte spullen pakken we onze zaakjes en gaan weer op pad. Afscheid nemen van onze host doen we niet. Na de incheck van 1 minuut gisteren hebben we hem niet meer gezien. Ook bij het in de auto laden van onze spullen, komt hij niet even naar buiten. Alles lijkt nog in diepe rust daar, dus het zal wel... We zetten het blikje met stroopwafels maar op het tafeltje.

We zetten koers richting het noorden en zullen het Mojave Desert. National Park doorkruisen. We tanken de auto af want we zullen daar verder geen gelegenheid meer voor krijgen. Al gauw komen we in een landelijk gebied waar alleen maar verlaten huisjes staan. Kapot en vervallen. Soms toch nog een bewoonde. Veel troep rond de huizen en dan toch een dikke nieuwe auto. Zo raar... Op een gegeven moment houdt dat op en zijn er helemaal geen huizen meer. Nog steeds Joshua Trees hier en daar, maar ook wat andere begroeiing. Het wordt steeds beter. We komen bij Amboy een Route 66 icoon. Motel, tankstation waar nog één pomp het doet en een postkantoortje. We lopen er wat rond.
We hebben allebei hoofdpijn. Johan neemt er wat voor, ik wil het nog wat aankijken.

De Route 66 steken we hier dwars over en komen dan in de Mojave woestijn. We hadden hoge temperaturen verwacht, maar het valt best mee, nog steeds gewoon 33 graden. Niets meer dan gisteren.
Bij Kelso stappen we uit. Is verder niets te doen, maar wel is er een spoorwegmuseum. Helaas, gesloten op dinsdag en vrijdag...
Tussen Kelso en Cima komt het weeralarm op de autoradio inbreken. Een akelig krassend en piepend geluid kondigt dat aan. En ja hoor, slecht weer op komt, precies daar waar wij rijden. Onweer, flashfloods.... Vooral dat laatste vind ik verontrustend. We zien echt wel aan de weg dat die hier gisteren ook geweest moeten zijn. Als je daar mee te maken krijgt, kun je echt niet verder rijden, want je weet niet hoe diep ze zijn. Aan de dalen in de wegen te zien, kunnen ze héél diep zijn. En ja, we zien inderdaad donkere wolken aan de horizon verschijnen!
We waren van plan om naar de Hoover Dam te gaan, maar dan zouden we recht in het slechte weer rijden. Liever dus niet. We besluiten om maar rechtstreeks naar Las Vegas te gaan, dan zijn we er gewoon wat eerder en kijken morgen of overmorgen wel of we toch nog tijd hebben voor de Hoover Dam.

Ik voel me behoorlijk opgelucht als we Mojave uit zijn en op de snelweg rijden. Laat nu de regen maar komen... Maar die komt niet, want we zijn er omheen gereden...
Rond het middaguur bereiken we Las Vegas. We gaan eerst naar het beroemde Las Vegas sign, want natuurlijk moet er een foto gemaakt worden. Er staat een rij van hier tot Tokyo, maar daar raken we nu zo onderhand wel aan gewend. Als we na een half uur aan de beurt zijn, is er een man die van ons een foto maakt en we stoppen hem een dollar in de hand. Daar is het hem natuurlijk om te doen.

We rijden van hier de hele strip van zuid naar noord af. Er staat een dikke vette file, maar dat is in dit geval natuurlijk alleen maar goed. Kunnen we alles op onze dooie gemakkie bekijken. Heel bizar gevoel om Las Vegas in te rijden. We zijn niet veel van plan verder vanmiddag, maar het is nog te vroeg voor het hotel en besluiten naar Pawn Shop te gaan, wat al aardig dicht bij ons hotel ligt. Mijn hoofdpijn is ondertussen uitgegroeid naar behoorlijk zwaar en ik moet er eerst wat voor nemen. Pawn Stars kennen we natuurlijk van de televisie en als we hier toch zijn... We hadden niet verwacht de hoofdrolspelers hier te zien en die zien we dus ook niet. Maar toch leuk om er even geweest te zijn.

Gelukkig zakt ook mijn hoofdpijn snel en we rijden naar ons hotel "The D". Dat ligt aan Fremont Street. Het oude uitgaanscentrum, met tegenwoordig wel heel veel vertier. We gaan er straks nog even kijken. Nu eerst even bijkomen op onze kamer. De kamer ligt op de 7e etage en eigenlijk tegen het hele kermisgebeuren aan. De muziek komt hier goed binnen en we kijken zelf ook daar naar binnen. Straks zal het helemaal mooi zijn als de lampjes aan gaan. Ben benieuwd.

Update:
Na een goede nacht slaap, jawel, ondanks de muziek, dan nu de update over gisteravond. Tja, hoe kun je de Fremont-beleving omschrijven? Voor velen zal het niets zijn, voor anderen is het te gek. Wij namen het voor kennisgeving aan en vonden het iets wat je toch wel moet meemaken als je in Las Vegas bent. Fremontstreet is een straat waar veel hotels op uitkomen, met ieder hun eigen casino en restaurants. Verder zijn er ook winkeltjes, veelal souvenir. Dat is verder niet zo interessant. Wat de beleving meer bijzonder maakt is, dat er her en der personen opgesteld staan die iets te showen hebben in wat voor vorm dan ook. Dansers, kunstenaars, half blote mensen met acts of gewoon voor de show, bedelaars... Het is wat dat betreft ook gewoon een freakshow. We stonden soms met grote ogen te kijken en de mond viel open van verbazing. Verder zijn er diverse podia waar zangers of bandjes optreden. Er is een overkapping over de straat die, wanneer het donker is geworden, aan de binnenkant een show van kleurenpracht laat zien. Heel mooi om te zien. Daaronder lange lijnen waaraan mensen van de ene naar de andere kant kunnen vliegen. Het is een al muziek en gezelligheid. Eigenlijk valt het niet goed uit te leggen, zoals ik al zei het is iets wat je gewoon moet meemaken...
We zijn een paar keer heen en weer gelopen, hebben wat gegeten en vonden het toen genoeg.

Vandaag een nieuwe dag in Las Vegas. We zullen tot en met de avond wegblijven. Dus een update over de dag vandaag komt mogelijk iets later....