Dag 18: Route 66, van Williams naar Kingman

Om half vijf ingecheckt bij ons hotel. Iets minder luxe dan wat we de afgelopen twee nachten hadden, maar wel een uitgebreid ontbijt morgen en dat hadden we in de Best Western weer niet. En daar is ook wat voor te zeggen.
Op dit moment, ruim een uur later is de temperatuur nog steeds 40 graden...

Vanmorgen telefonisch uitgecheckt; dat maken we ook voor de eerste keer mee hier. Telefonisch of via e-mail of via de televisie... Onze zaakjes ingepakt en de eerste 65 km lekker doorgereden naar Williams. Ons beginpunt dit keer voor de Route 66. In Williams moeten we toch even de snelweg weer op, waarna we bij Ash Fork er weer af gaan. Klein plaatsje met wat R66 iconen. Echter, hierna moeten we weer de snelweg op en iets verder kunnen we er bij Crookton Rd. er weer af. Hierna zal de R66 niet meer onderbroken worden en rijden we op het langst ononderbroken tracject van de R66.

We komen aan in Seligman. Wow... wat is hier alles commercieel uitgebuit. Hele busladingen mensen stappen hier uit om de diverse iconen, die allemaal hetzelfde R66-assortiment in huis hebben, te bezoeken. Er is in de winkeltjes soms geen doorkomen aan. Misschien komen we op het verkeerde moment, maar feit is wel dat we niet eerder (in 2013) zo veel R66-iconen bij elkaar zagen op het hele traject van Chicago naar Albequerque. Dus het is natuurlijk een populaire stopplaats, zeker voor de bussen.

Na een klein uurtje stappen we de auto weer in en komen in het plaatsje Peach Springs. Het is tijd voor de lunch en we zien een leuke parkeerplaats met picknickbankjes in de schaduw. Onze pauze gaat langer duren dan gepland. Precies voor onze neus, laat ik zeggen op 50 meter afstand, wordt een camper gestart en er komt rook van onder de motorkap vandaan. De mensen stappen uit, de motorkap wordt opgelicht en dan zijn er vlammen te zien. De politie was er snel bij, maar deed niets. Een twintig minuten later kwam de brandweer. Kort daarop waren de vlammen over het muurtje van de parkeerplaats gesprongen en zetten ook het landschap in brand. Dat kreeg natuurlijk meer prioriteit en binnen een half uur was de hele camper uitgebrand. Alleen het stalen frame stond er nog...
Wij hebben alles op foto en film staan en ik heb de mensen aangeboden om het e.e.a. aan ze te mailen en dat ga ik dus straks nog even doen.

Na de lunchpauze van ongeveer een uur stappen we weer in de auto en zijn er nog steeds van onder de indruk.
Kleine plaatsjes volgen en we stoppen in Hackberry. Hoewel, we moesten er voor terug rijden, want Johan had meer oog voor de gigantische goederentrein die ongeveer tegelijk met ons op reed dan voor wat langs de weg stond. Ook leuke R66-icoon met veel in en rondom de locatie te zien. Je kunt wel foto's blijven maken...

Uiteindelijk komen we in Kingman aan. Het is nog te vroeg voor het hotel. Dus we rijden door naar het Visitor Center dat ook een museum huisvest. Leuk museum over de grote trek naar het westen in de dertiger jaren vanuit de dustbowl. In Oklahoma was al het landbouwgrond veranderd in zand en hadden de mensen daar geen middelen van bestaan meer. De mensen trokken daarom met z'n allen via de R66 naar Californië, wat uiteindelijk ook rampzalig was... Een goed boek daarover is Grapes of Wrath (ofwel Druiven der Gramschap) van John Steinbeck. We hadden het een paar jaar geleden al gelezen, maar als je dan in dit museum bent komt het nog beter tot leven... Wat een ellende allemaal,, niet voor te stellen.

We rijden nog een rondje door het historisch centrum en dan vinden we het genoeg geweest voor vandaag... We zitten nu in onze hotelkamer. Elke 5 minuten komt er zo'n gigantische goederentrein voorbij. Johan heeft ze net geteld. Drie locomotieven voorop en twee locomotieven achterop die samen 148 wagons met 2 gigantische containers bovenop elkaar trekken...
Hopelijk rijden die vannacht niet...