We zijn op gebleven en na het ontbijtje vertrokken. Na 10 km kwamen we er achter dat we de koelbox waren vergeten en dat ons drinken nog in de koelkast stond. Beetje jammer... weer terug rijden!
We hebben rond 200 km gereden om een paar uurtjes later in Page aan te komen. De tijd moest weer een uur naar achteren gezet, dus het was nog steeds vroeg. We gaan eerst naar de Glen Canyon Dam. Iets kleiner dan de Hoover Dam, maar toch indrukwekkend. We lopen de weg er langs over en gaan het bezoekerscentrum binnen, maar durven toch geen rondleiding te nemen omdat dat misschien te krap uit komt met het tijdstip waarop we een rondleiding gepland hebben staan bij de Antelope Lower Canyon. We lopen langs de andere kant van de weg weer terug en staan in dubio wat te doen. Uiteindelijk besluiten we alvast in te gaan checken bij ons volgende Airbnb, om daarna naar de Canyon te gaan.
Om half twee staan we bij Terry op de stoep. We vertellen dat we zo direct ook weer weg zijn om naar de Lower Canyon te gaan. Hij trekt zijn neus op. Lower Canyon is veel te druk, mensen worden vooruit gestuwd en ook al heb je een afspraak, je moet toch vaak lang wachten. Zeker vandaag, want gisteren was er regen en dan komen er nu extra veel mensen. Hij weet een canyon die zeker zo mooi is en waar het helemaal niet druk is. Je kunt er in blijven, zolang als je wilt. Het betreft de X-canyon, zo'n 10 km verder weg van Page dan die andere canyons. We volgen zijn advies, we hebben tenslotte toch nog niet betaald voor die andere canyon.
We rijden naar de betreffende locatie en worden ontvangen door een vrouw aan een tafeltje, betalen ieder $ 38.00 en worden met een pick-up weggebracht over 6 km onverharde weg naar bijna de ingang van de canyon. Het laatste stuk gaat over zand recht naar beneden en daarvoor stappen we over in een buggy. Honderd meter verder staan we bij de ingang van de canyon. Twee canyons eigenlijk. De ene naar links de andere naar rechts. Ons wordt geadviseerd eerst de tweede te nemen, want die is wat donkerder. Er lopen wat andere mensen, maar foto's maken is totaal geen probleem. Je hoeft nooit lang te wachten en je kunt de tijd nemen zo lang als je wilt.
Dat de foto's niet zo mooi worden als we hadden verwacht en ze kennen van de plaatjes, valt ons een beetje tegen. Is het licht niet goed? Is de camera niet goed? Moeten de instellingen anders? We hebben er duidelijk geen verstand van. Niet voor niets hebben we een camera met een intelligentiemodus... Dan zou het toch goed moeten komen, zou je denken... Maar nee hoor, in plaats van mooi oranje, vallen de rotsen grijs uit!
Als we allebei de canyons hebben gehad, vragen we het toch even aan de gidsen bij de ingang.
Ze schijnen alle verstand van camera's te hebben en eentje gaat aan onze camera prutsen, waarna we toch nog een paar 'goede' foto's kunnen nemen in de canyon die het dichtst bij is.
We vinden het dan genoeg geweest, gaan met de buggy en pick-up weer terug naar het beginpunt.
Leuke mensen daar, dat moet gezegd!
We rijden terug naar Page, doen nog wat boodschappen en eten bij de Subway. Lekker vroeg, we zijn best moe en hongerig, met dat uur tijdverschil en vroeg opstaan daarbij.
We rijden terug naar onze host, Terry.
Terry heeft een huis vol bijzondere dieren, een uil, slangen, hagedis en een schorpioen en misschien nog wel meer. Hij vertelt er enthousiast over en geeft ons demonstraties... Vast nog meer, maar we hebben nog niet alles gezien...
Verder is het een zeer amusant en veelzijdige man, hij vertelt volop over zijn leven met zijn dieren, als trainer en in films en laat ons verschillende irritante (kaart)trucs zien... Hij houdt me bovendien op bij het schrijven van dit verslag. Geeft niets, ik heb het er graag voor over.
Ik vind het persoonlijk erg mooie foto's! Om een abstract kunstwerk te gaan schilderen!
BeantwoordenVerwijderen