Dag 7: Kolob Canyon en Cedar Breaks

Jammer genoeg hebben we afscheid genomen van onze Airbnb in Hurricane. Had er wel een week willen verblijven. Mooie kamer, leuke gastvrije hosts. Aan alles was gedacht. Gisteravond nog een leuk gesprek gehad met Shellie over van alles en nog wat. Op een gegeven moment kwam het op het onderwerp Mormonen, waarvan er velen zijn in Utah. Om een lang gesprek kort te maken; ik heb van haar een Nederlands boek van de Mormonen gekregen, een soort bijbel zeg maar. Als ik thuis ben, zal ik me er eens in verdiepen...

Op advies van Kevin en Shellie hebben we vandaag een andere route genomen richting Bryce, dan dat we aanvankelijk van plan waren. Ik had via de oostelijke ingang van Zion willen rijden en daar evt. nog een wandeling willen maken. In plaats daarvan, zijn we ten westen om Zion heen gereden via Hwy 15 en daar de ingang genomen van de Kolob Canyon. Dit is een apart gedeelte van Zion, die niet zo bekend is en ook veel minder druk. Na het passeren van de ingang volgt er een 8 km lange weg die langzaam omhoog gaat. De uitzichten van de weg zijn spectaculair. Er zijn wandelingen te volgen, maar vanaf de weg is het ook al mooi. Op het hoogste punt aangekomen, rijd je dan dezelfde weg weer terug. We waren er al vroeg en hadden de pech dat, hoewel enigszins bewolkt, de zon achter de bergen zat. Foto's nemen is daardoor een stuk lastiger en de kleuren komen daardoor minder goed uit...

We gaan hierna verder en stellen de tomtom in op Cedar Breaks National Monument. Ook een vrij onbekend park en daardoor rustig. Hier kun je een scenic route rijden die langs een canyon gaat gelijkende op die van Bryce. Hij is echter een stuk kleiner en ik denk ook wat minder spectaculair. Toch was het een mooie route om te rijden, met hier en daar een parkeerplaats voor de uitzichten. We zitten hier op 3500 meter hoogte en de temperatuur komt niet boven de 20 graden... Heerlijk!

Rond lunchtijd hebben we het hier ook wel gezien en zetten onze rit voort naar Bryce via de scenic byway 143. We hebben tijd genoeg en doen het rustig aan en zetten onze auto eerst aan de kant voor de lunch.
Er heeft hier begin juli een enorme brand gewoed en die is nog steeds niet helemaal geblust. Er zijn nog steeds smeulende haarden en men denkt dat ze pas helemaal gedoofd zullen worden als de sneeuw gaat vallen.
We rijden door het Dixie National Forest. Ondanks de vele verbrande bomen is de natuur waardoor we rijden prachtig. Alpenweide-achtig... Een kudde schapen komt ons over de weg tegemoet. Ik heb ze niet geteld, maar ik denk dat 1000 stuks aardig in de buurt komt.
Op een gegeven moment kome we bij Panguitch Lake; hier staan enkele families met hun auto's op het keienstrand geparkeerd om te vissen. Wij gaan erbij staan, spreiden ons fleecedekentje uit en liggen zo heerlijk een half uurtje te relaxen en dommelen zelfs weg... Heerlijk!

In Panguitch doen we nog wat boodschappen en rijden het laatste stukje door naar Bryce. Onderweg komen we Red Canyon nog tegen. Stoppen voor wat foto's en dat vinden we genoeg. Op tijd ingecheckt bij ons hotel voor twee nachtjes.